Profil de NumNim•·.·´¯`·.·•Numnim•·.·´¯`...PhotosBlogListesPlus  |  Outils Aide |
|
28 septembre หัวข้อการพูดคุย บันทึกเล่มเก่า
ยกคำพูดมา บันทึกเล่มเก่า 19 février ooOTodayOooฉันไม่เข้าใจว่า ทำไมบางคนเสียใจกับเมื่อวาน...มากกว่าใส่ใจกับวันนี้ และฉันก็ไม่เข้าใจว่า ทำไมหลายๆคน คิดถึงแต่วันพรุ่งนี้ จนปล่อยวันนี้ให้สูญเปล่า
เราคิดถึงสิ่งที่ผ่านมาเพราะอะไร..... เราตอกย้ำความเสียใจของเราเองเพราะอะไร..... เราจะทำอย่างนั้นไปเพื่ออะไร...... เพราะเราก็รู้ทั้งรู้ว่าเรากลับไปแก้ไขอะไรมันไม่ได้
เราคิดถึงพรุ่งนี้เพื่ออะไร...... เรารอให้ถึงวันพรุ่งนี้เพื่ออะไร.... เราจะหวังให้มันเกิดอะไรขึ้นในวันพรุ่งนี้ ถ้าเราเพียงแค่ปล่อยเวลาให้มันผ่านไปโดยไม่คิดจะทำอะไรเลย
สิ่งที่สำคัญที่สุด คือวันนี้ไม่ใช่หรือ สิ่งที่ผ่านมา แค่เก็บไว้เตือนใจให้เป็นบทเรียน เพื่อจะไม่ทำผิดพลาดซ้ำซาก สิ่งที่จะเกิดขึ้นในวันพรุ่งนี้ มันเป็นเพียงแค่ความหวัง เราหวังแค่ให้วันพรุ่งนี้มันดีขึ้น แต่มันจะมีประโยชน์อะไร ..... ถ้าเราแค่ปล่อยวันนี้ให้มันผ่านไป โดยไม่ทำอะไรเลย....... 7 août รัก.....ที่ไม่อาจครอบครองฉันรัก......ใครบางคนที่ฉันไม่อาจครอบครอง
รัก.....ทั้งๆที่รู้ว่ามันผิด
รัก.....ทั้งๆที่รู้ว่ามันไม่ควร
และวันนี้ ทุกสิ่งที่ฉันทำ มันย้อนกลับมาทำร้ายฉัน
ฉัน...ไม่ได้ตั้งใจจะทำร้ายใคร
แต่ฉันก็ได้ทำร้ายคนๆนึงที่ฉันไม่อยากทำร้าย
วันนี้ฉันเจ็บปวด...เจ็บกับสิ่งที่ฉันทำ
เจ็บกับสิ่งที่เป็นไปไม่ได้
ขอโทษ....กับทุกอย่างที่ได้ทำลงไป
แม้มันเป็นสิ่งที่ยากจะอภัย
แต่ฉัน......ไม่ได้อยากให้มันเกิดขึ้นเลย
7 novembre คนไร้หัวใจมันแปลกนะ ที่คนเราอยู่ได้โดยไร้หัวใจ........ ฉันเคยร้องไห้ ให้กับเรื่องเล็กน้อย เพียงแค่ทะเลาะกับเธอ หรือกลัวว่าเธอจะจากไป แต่วันนี้.... วันที่เธอจากไปแล้วจริงๆ ตาของฉันแห้งผาก ฉันไม่มีแม้น้ำตาที่รินไหล ทั้งๆที่ในใจฉันปวดร้าว ไม่ว่าฉันจะเจ็บปวดเพียงใด .... มันก็จะเป็นเพียงความรู้สึกเจ็บปวดในใจ ที่ไม่สามารถอธิบายออกมาได้เป็นคำพูด จน.......ฉันกลายเป็นคนไร้ความรู้สึก ไม่สิ.....ฉันเลือก เป็นคนที่ไร้ความรู้สึก เพราะฉันไม่อยากรู้สึกถึงความเจ็บปวด ทุกครั้งที่เห็นท่าทางอันเย็นชาของเธอ ฉันไม่อยากรับรู้ ว่าทุกสิ่งที่ฉันเคยทำลงไป มันไม่มีความหมาย ฉันอยากเพียงแค่จดจำอดีต ที่มีค่าระหว่างเรา.... และใช้ชีวิตอยู่กับปัจจุบันและอนาคต ที่จะไม่มีเธออีกต่อไป ก็ฉันจะทำยังไง ในเมื่อเธอไม่อยากมีฉันอยู่ในชีวิต ฉันขอเลือก....ที่จะคิดว่าเธอจากไปไกลแสนไกล โดยไม่มีวันกลับมา ดีกว่าที่จะเห็นเธอคนเดิมอยู่ตรงหน้า แต่เหมือนว่าเราเป็นเพียงแค่คนห่างไกล เธออยากให้ฉันเข้าใจ ว่าทำไมเราถึงเป็นเพื่อนสนิทกันไม่ได้ แต่เธอล่ะ .......จะเข้าใจฉันบ้างไหม เธอเคยอยากเข้าใจฉันบ้างไหม อยากทำอะไรเพื่อฉันบ้างไหม ฉันก็อยากรู้เหมือนกัน ว่าฉันรักเธอได้ยังไง ทั้งๆที่เธอทำร้ายฉันขนาดนี้ เธอทำให้ฉันเป็นคนไม่(อยาก)มีหัวใจ และ(อยาก)ไร้ความรู้สึก เธอทำให้ฉันกลัวที่จะรัก และทุ่มเทใจให้ใครซักคน เธอไม่เคยรับผิดชอบ ในสิ่งที่เธอทำต่อความรู้สึกฉัน และเธอก็ไม่ได้รู้สึกผิดจริงๆ กับสิ่งที่เธอทำลงไป ฉันรู้ ว่าฉันไม่ได้พิเศษไปกว่าใครในความรู้สีกเธอ แต่ถ้าสิ่งที่ฉันทำ มันพอจะทำให้เธอได้คิด ได้สำนึกบ้าง มันก็คงจะทำให้เธอ ดีกับฉันมากกว่านี้ ......ฉันอยากให้เธอลองไปถามตัวเองดูว่าใช่ไหม เธอบอกว่าเธอเสียใจ........ฉันก็เสียใจ แต่คำขอโทษ มันไม่มีความหมาย ถ้ามันไม่ได้มาจากใจ ฉันบังคับให้เธอรักฉันไม่ได้ เธอก็มาบังคับฉันให้เลิกรักเธอไม่ได้เหมือนกัน แต่ถ้าเธอยังเป็นเช่นนี้ สุดท้ายเธอคงทำให้ฉันเกลียดเธอได้ ไม่ว่าฉันจะรักเธอให้ตายแค่ไหน เธอยังเลือกได้ ว่าอยากให้ฉันเป็นยังไง เพราะวันนี้มันยังไม่สายเกินไป แต่คงอีกไม่นานที่เธอจะไม่สามารถเปลี่ยนแปลงอะไรได้ มิตรภาพ คงมีสิ่งเดียวที่ซื้อได้คือใจ “ใจ”ที่เธอไม่เคยมี และเป็นสิ่งที่ฉันไม่อยากมี จะว่าไปก็ดีเหมือนกัน ที่ฉันไม่รู้สึกอะไร เพราะฉันจะได้ไม่ต้องเจ็บปวดอีกต่อไป....ตลอดกาล
9 août I love mom  คงไม่อาจมีคำพูดใดจะบรรยายความรู้สึกทั้งหมดที่มีต่อ"แม่" และคงไม่อาจมีคำขอบคุณใด หรือมีสิ่งใด ตอบแทน พระคุณแม่ได้ทั้งหมด มีเพียงสิ่งเดียว ที่ลูกสาวคนนี้จะมอบให้แม่ คือการเป็นคนดี และสิ่งที่อยากจะบอกให้แม่ได้รับรู้วันนี้คือ "รักแม่ค่ะ" 27 juin intersection
intersection ฉันเดินมาถึงทางแยกอีกครั้ง ทางแยกเดิมแห่งความสับสน เพราะฉันเหนื่อย ฉันท้อ อีกหน กับคนบางคนที่ไม่เคยเข้าใจ ฉันควรวิ่งตามความฝัน ไขว่คว้ามันต่อไป หรือฉันควรทิ้งมันแล้ววิ่งหนีไปให้ไกล เพราะหัวใจมันล้าเหลือทน กับเธอคนเดิมที่ฉันรัก แต่เธอชอบทำร้ายหัวใจ ฉันไม่รู้ว่าเธอรักฉันที่เป็นแบบไหน ขอร้องอย่าเปลี่ยนฉันไปได้ไหมคนดี ฉันยังคงอยากเป็นตัวฉัน ถ้ายังคงอยากเปลี่ยนกัน อีกไม่นานฉันคงทนไม่ไหว เพราะแค่นี้ก็ท้อในหัวใจ เพราะว่ายังไงเธอคงไม่รักกัน ในหัวมันมีแต่คำถาม ทำไมฉันรักเธอได้ไร้ข้อแม้ รักไม่เคยผันแปร ไม่พยายามเปลี่ยนเธอเป็นดั่งใจ ที่มีให้ก็เพียงแค่ความรัก แต่ความรักอย่างเดียวคงไม่ไหว ฉันยังคงต้องการกำลังใจ ไม่ใช่ทิ้งฉันไว้เพียงลำพัง ถ้าความรักหมดใจในวันนี้ มันคงไม่เพียงพอให้เธอรักฉันได้ และฉันยังคงต้องทำอะไรๆ พยายามให้เธอแค่มีใจมารักกัน อีกไม่นานฉันคงทิ้งความฝัน เพราะรักของฉันนั่นคงไม่มีค่าควรคู่เธอ 27 mars บันทึกเล่มเก่าขออนุญาตเอาเรื่องเก่ามาเล่าใหม่ค่ะ บันทึกเล่มเก่า เมื่อความรักของเราดำเนินมาจนถึงฉากสุดท้ายในวันนี้ แม้วันนี้ไม่มีเธอร่วมเขียนบันทึกเล่มนี้กับฉัน สมุดเล่มนั้นได้ถูกปิดลง หวังว่าวันนี้ เราทั้งสองคน คงจะเขียนเรื่องราวของตัวเองบันทึกเรื่องราวใหม่ๆ ไม่ต้องขอโทษแล้วนะคนดี ลาก่อน บันทึกเล่มนี้........... จะเปิดอ่านอีกที เวลาคิดถึงเธอ Created by Numnim 6 mars To Love or To Be Lovedณ รายการของOprah Winfrey (ภาคพิเศษ) “Do you want to love or to be love?” by NumNim 1 février passionPassionLove with to much passion โอ้ ความรัก ยิ่งมากเท่าไหร่ ความรัก ทุ่มเทแค่ไหน คาดหวังมากเท่าไหร่ 19 décembre ความกลัว ที่เปลี่ยนไป
13 décembre under constructionUnder construction
หรือ อิฉันกะลังสร้างอยู่นั่นเองนะคะ
ไม่อยากจะสารภาพว่าดองบลอคอ่ะ มานจะดูทุเรศไป
แต่แบบว่า ยุ่งจริงๆนะ
กลับมาใหม่แน่ๆหลังสอบจ๊ะ อึดใจเดียว 9 novembre วันเกิดวันเกิดวันเกิดวันเกิด
“Happy Birthday to me…to me และทุกคนที่เกิดเดือนนี้”
ขออวยพรตัวเองเป็นธรรมเนียมก่อนดีกว่า “ในวาระวันเกิดเวียนมาครบรอบจนได้ ขอให้นุ่มนิ่มและเพื่อนๆนุ่มนิ่มมีสุขภาพดี มีความสุขมากๆ คิดสิ่งใดขอให้สมปรารถนา เงินทองไหลมาเทมา รักใครชอบใครก็ขอให้สมหวังซักที” (สาธุ)
ใครเกิดเดือนนี้บ้าง ลองมาไล่ดู (จำผิดจำถูก ลืมใครไป ขออำภัยด้วย..ป๋มแย่แว้ว) วันที่ 2 พี่แต้ว วันที่ 14 วันเกิดตัวเอง (เกือบลืมแน่ะ) วันที่ 15 น้องป่าน, ลุงต้อย วันที่ 17 คนข้างบ้าน (ไม่ต้องบอกชื่อก็รู้ มีอยู่คนเดียว) วันที่ 19 อุ๊ วันที่ 22 นิคการิต้า วันที่ 23 เอ็กซ์ช่างภาพมือหนึ่งของเรา วันที่ 24 ป๊ะป๋าที่รัก (จำไม่ได้ได้ไง เดี๋ยวถูกตัดออกจากกองมรดก)
Special Thanks ขอขอบคุณ พ่อกับแม่ที่ทำให้นิ่มลืมตาขึ้นมาบนโลกนี้ได้อย่างสมบูรณ์ เลี้ยงดูมาด้วยความรัก และเอาใจใส่ และทำให้รู้ว่าไม่มีใครรักนิ่มเท่าพ่อกับแม่อีกแล้วค่ะ ขอขอบคุณ เจ้าปอมที่เกิดมาเป็นน้องชายที่น่ารัก ตีกันบ้าง ทะเลาะกันบ้าง แต่พี่นิ่มก็รู้นะ ว่าปอมรักและเป็นห่วง พี่นิ่มก็รักปอมเหมือนกัน ขอบคุณคนข้างบ้าน สำหรับสิ่งต่างๆที่เกิดขึ้น หวังว่าจะทำได้อย่างที่พูด ขอขอบคุณ พี่ๆน้องญาติๆและเพื่อนๆ ที่นิ่มคงไม่อาจไล่ได้หมด เพราะว่าเยอะพอสมควร ขอบคุณสำหรับความเป็นห่วง และสิ่งดีๆที่มีให้กันเสมอมา ขอบคุณทุกคนสำหรับการต้อนรับที่ดีเสมอมาค่ะ ยินดีรับใช้เสมอนะคะ
พรรณนาโวหาร(ตามเคย เดี๋ยวคิดว่ามาผิดที่ถ้าไม่มี) ชีวิตนึงของคนเรา ตั้งแต่เกิดจนตาย เรียนรู้อะไรได้หลายอย่าง ตั้งแต่ครั้งแรกที่เราลืมตา เราก็เรียนรู้ที่จะมีชีวิตอยู่ แม้เราไม่อาจพูดได้ แต่ก็เรียนรู้ที่จะร้องไห้เมื่อหิว เรียนรู้ที่จะคลานเพื่อจะได้ไปให้ถึงจุดหมายตอนที่ขาทั้งสองของเรายังไม่แข็งแรงพอ เรียนรู้ที่จะก้าวเดิน เมื่อถึงเวลาที่ขาเราแข็งแรง ทั้งล้ม ทั้งลุก ทั้งเป็นแผล ร้องไห้ตั้งหลายครั้ง แต่เราก็พยายามจนเดินได้ จนสุดท้ายเราเดินอย่างมั่นคงและแข็งแรง เรียนรู้ที่จะใช้ชีวิตในสังคม รู้จักปรับตัวเข้าหาคนอื่นๆ เมื่อเราเติบโตขึ้น เพราะเราคงไม่อาจอยู่คนเดียวได้บนโลกใบนี้ เรียนรู้ และหาความรู้ใส่ตัว ให้เต็มที่ เพื่อที่จะเอามาเป็นวิชาในกาาดำรงชีวิตต่อไป
บางครั้งอยากให้เราหยุดคิด และหันหลังกลับไปดูว่า เราได้เรียนรู้อะไร และเราลืมคิดอะไรไปบ้าง เราเรียนรู้ที่จะเอาชีวิตตัวเองรอด แต่เราเห็นแก่ตัวไปรึเปล่า เราเบียดเบียนคนอื่นรึเปล่า เราเรียนรู้ที่จะไปให้ถึงจุดหมาย แล้วเราทำร้ายใครรึเปล่า เราเรียนรู้หลายอย่าง แต่เราลืมใครบางคนไปรึเปล่า เราลืมพ่อ ลืมแม่ ลืมคนที่เรารัก คนที่เป็นห่วงเราไปรึเปล่า
มีหลายอย่าง ที่เราเรียนรู้เมื่อสายเกินไป มีบางอย่าง ที่เราเรียนรู้เพราะความเสียใจ อยากให้ลองหันกลับไปมองข้างหลัง มองคนรอบข้าง ว่าคุณลืมใคร ทอดทิ้งใครไปบ้างรึเปล่า คุณได้ดูแลเค้า ใส่ใจเค้า หรือว่าละเลยมากเกินไป หลายครั้งคุณหลงลืม คนที่รักคุณ เพราะคุณรู้ว่ายังไงเค้าก็ไม่ไปไหน แต่มันไม่ใช่ เพราะคนเรา มีพบก็ต้องมีจาก แต่จะจากเป็นหรือจากจะตายมันก็อีกเรื่องนึง ยังไงก็ต้องจากกันอยู่ดี แล้วทำไมต้องรอจนถึงวันนั้น อุปสรรคเป็นสิ่งที่ทำให้เราเรียนรู้ที่จะพยายาม แล้วเมื่อเราสำเร็จ เราก็จะยินดีกับความสำเร็จนั้น ถ้าเราไม่ท้อจนหมดหวังไปเสียก่อน แต่เราจะยอมท้อถอยง่ายดายอย่างนั้นเชียวหรือ จงเรียนรู้ที่จะจดจำข้อผิดพลาด จงเรียนรู้ที่จะนำมันมาใช้ให้เป็นประโยชน์ บางอย่างเราอาจแกิตัวได้หลายครั้ง แต่บางอย่าง เราไม่อาจทำได้แม้แต่คิด ดังนั้น จงเรียนรู้ที่จะใช้เวลาทุกนาทีให้มีคุณค่า เพราะถ้ามันผ่านไป เราไม่อาจทำให้มันย้อนกลับมาได้
ทั้งนี้ทั้งนั้น ศศิก็คงต้องสู้ชีวิตต่อไปค่ะ เรียนรู้ที่จะใช้ชีวิตอย่างมีคุณค่า โดยไม่ปล่อยเวลาให้เสียเปล่า (แต่เริ่มจะรู้สึกว่าเสียเวลาเปล่ากับคนบางคน) คงได้แต่ภาวนา ให้อะไรๆดีขึ้นซักที 17 octobre เมื่อพรุ่งนี้ก็อาจสายเกินไป
ไม่มีพรุ่งนี้ให้แก้ตัว (เขียนโดย สีฟ้า) หากรู้ว่าช่วงชีวิต มันจะไม่ยืนยาว มันจะสั้นเกินไป เกินจะให้แก้ไข หากรู้ว่าคนที่รักจะจากกันไปแสนไกล จะเปลี่ยนความคิดเสียใหม่ ไม่ให้เธอต้องปวดใจ *ฉันขอแค่มีโอกาส ได้ย้อนเวลากลับไป จะทบจะทวนทุกสิ่งที่ทำ จะคิดทุกคำที่พูดไป **จะทำดี ก่อนที่จะสายไป ไม่ให้เธอต้องเสียใจ ไม่ให้เธอต้องเสียน้ำตา จะดูแล จะทำให้ดูเหมือนว่า เป็นวันสุดท้ายทุกเวลาและทุกนาที ให้เหมือนไม่มีพรุ่งนี้ให้แก้ตัว ถ้ารู้ว่าสิ่งสุดท้ายที่จะได้เห็นกัน มีเพียงแค่ควันไฟ ลอยจางหายไปกับตา (repeat *,** solo **)
ก่อนที่ทุกอย่างจะสาย ***************** If Tomorrow Never Come Sometimes late at night If tomorrow never comes 'Cause I've lost loved ones in my life If tomorrow never come... ***************** ทำไมคนเราต้องรอให้สูญเสียก่อน ถึงคิดจะทำอะไรให้มันดีขึ้นมา ทำไมคนเราต้องรอให้มันสายเกินไป ก่อนที่จะคิดอะไรได้ ทำไมคนเราต้องรอให้ใครบางคนจากไป ถึงคิดจะรักและอยากทำทุกอย่างเพื่อเขา บางครั้ง คนเราก็คิดได้เมื่อสายเกินไป บางครั้ง คนเราก็เห็นแก่ตัวเกินไป แม้กระทั่งกับคนที่เรารัก บางครั้ง คนเราก็ชอบมานั่งเสียใจ ว่าทำไมไม่ทำอย่างนั้นอย่างนี้ หลายครั้ง บางสิ่งที่สูญเสียไป มันไม่อาจเรียกคืน หลายครั้ง ที่บางคนไม่อาจทนเป็นฝ่ายกระทำเพียงฝ่ายเดียวได้ หลายครั้ง ที่สิ่งต่างๆไม่ได้เป็นไปอย่างที่เราคิด จะมีซักกี่ครั้ง ที่เราได้เจอกับคนที่เราคิดว่าใช่จิรงๆ จะมีซักกี่ครั้ง ที่มีใครซักคนรักเราอย่างแท้จริง จะมีซักกี่ครั้ง ที่เรามีคนที่เข้าใจเราอย่างถ่องแท้ และไม่เคยท้อถอย มันไม่ดีกว่าหรือ ถ้าเราจะรักกันทุกวัน มันไม่ดีกว่าหรือ ถ้าเราจะทำดีต่อกันทุกวัน มันไม่ดีกว่าหรือ ถ้าเราจะรักษาสิ่งที่เรารักเอาไว้ ก่อนที่เราจะสูญเสียไป เมื่อพรุ่งนี้ก็อาจสายเกินไป...ทำไมเราต้องรอให้ถึงวันพรุ่งนี้ เมื่อพรุ่งนี้ก็อาจสายเกินไป...ทำไมเราต้องผลัดวันประกันพรุ่ง เมื่อพรุ่งนี้ก็อาจสายเกินไป...ทำไมเราไม่ทำให้ทุกวันเป็นวันที่ดีที่สุด ทำไม..ทำไม..ทำไม.... ถ้าทุกคนคิดได้เช่นนี้ คงไม่ต้องมีคนเสียใจ ถ้าทุกคนคิดได้เช่นนี้ คงไม่มีความรักที่ไม่สมหวัง ถ้าทุกคนคิดได้เช่นนี้ ฉันก็คงไม่ต้องมานั่งเจ็บช้ำซ้ำแล้วซ้ำเล่า แล้วเธอล่ะ...จะคิดได้อย่างฉันรึเปล่า หรือว่าเธอจะเป็นเหมือนคนอื่น ที่กว่าจะรู้สึกตัว มันก็สายเกินไปเสียแล้ว ************************ 1 octobre Is This LovE?
นี่หรือคือความรัก.... ความรัก....ทำให้ฉันมีความสุข และทุกข์ใจได้ในเวลาเดียวกัน แล้วฉันสุข หรือทุกข์ใจมากกว่ากัน
ฉัน...มีความสุขเพียงได้เห็นหน้า ได้สบตา สัมผัสและโอบกอด แต่ฉัน....ทุกข์ยิ่งนัก เมื่อไม่อาจทำได้แม้เพียงพบหน้า ยิ่งกาลเวลาผ่านไป และความห่างไกลเป็นตัวแยกเราให้ห่าง ความต่างของกาลเวลา และระยะทางเป็นอุปสรรคขวางกั้น ไม่ให้ฉันได้พบเธอ...... ฉัน....สุขใจเพียงได้ยินเสียง หรืออาจเพียงได้อ่านข้อความสั้นๆที่เธอส่งมา แต่ฉัน...ไม่อาจได้ยินเสียงเธอได้ทุกวัน และทุกข์ยิ่งนักที่ไม่เคยได้รับกระทั่งข้อความจากเธอ เธออาจจะบอกว่ามีความห่วงใยเสมอ แต่เธอไม่เคยใส่ใจรายละเอียด เธอไม่เคยรู้ว่าความใส่ใจเพียงเล็กน้อย ก็สามารถเป็นกำลังใจให้ฉันต่อสู้ไปได้อีกยาวนาน... ฉัน....เต็มใจที่จะนั่งรอ และมีความสุข ที่จะทำทุกอย่างให้เธอ แต่ฉัน...ทุกข์ทนกับการรอคอย ที่ดูเหมือนจะไม่มีวันสิ้นสุด แล้วฉันต้องทำอะไรอีกมากเท่าไหร่ เพียงเพื่อแค่ให้เธอสุขใจ แต่ฉันเหนื่อยแทบขาดใจ....... มันคุ้มหรือไม่กับการทำทุกอย่าง แต่ต้องนั่งรออย่างเดียวดาย.... ฉันผิดหรือที่เหนื่อย....ผิดหรือที่ท้อ....ผิดหรือถ้าไม่อาจรอจนถึงวันที่เธอรักฉัน วันนี้....ฉันรู้สึกว่างเปล่า ไม่ทุกข์ แต่ก็ไม่มีความสุข ไม่รู้ว่าเป็นอะไร ไม่อาจตอบได้ว่า เป็นเพราะทุกข์มากเกินไป หรือเพราะเคยชินกับความไม่ใส่ใจ เพราะอะไรกันแน่...... ฉันเข้าใจ.....ว่าเธอไม่ว่าง และเข้าใจว่าทำไมเธอไม่มีเวลา แล้วเธอล่ะ...เข้าใจฉันบ้างรึเปล่า ว่าฉันต้องการอะไร ฉันไม่กล้า แม้แต่จะเรียกร้องให้เธอทำอะไรให้ เพราะฉันไม่มีค่ามากมายเท่างานของเธอ.... ไม่มีค่าแม้เพียงให้เธอสละเวลาแม้เพียงเสี้ยวนาที ถ้าความรัก...คือการให้ โดยไม่หวังสิ่งตอบแทน ฉันไม่หวังอะไร เพราะมันยิ่งทำให้เจ็บปวด เพราะแค่การรอคอย มันก็เจ็บปวดมากมายแล้ว ไม่สิ....ฉันหวัง...แต่ไม่ใช่หวังให้เธอมารักฉัน แค่ใส่ใจฉันบ้างก็พอ.......... เธอลืมไปรึเปล่า ว่าฉันเป็นคน มีอารมณ์และความรู้สึก ไม่ใช่เป็นเพียงสิ่งของ ที่เอาไปวางไว้ที่ไหนก็ได้ และหยิบมาใช้เมื่อต้องการ บางครั้งลืมไป ว่าเธอยังมีฉันอยู่........ หรือเธอกำลังลืมไปว่ามีฉันอยู่ตรงนี้อีกคน ฉัน....คนที่มีหัวใจ ความต้องการ และมีทุกอย่าง....เหมือนที่เธอมี
11 septembre คำถามที่ต้อง(การคำ)ตอบ
29 août ^^แค่มีรัก^^
4 août To...You
27 juin บ่น บ่น บ่น
2 mai @DuBai@ดูไบ หลังจากที่ต้องไปเตรียมตัวสอบบวกกับปั่นงานอยู่นานแรมเดือน แอบห่างหายไปซักพัก ตอนนี้ปฏิบัติภารกิจเสร็จแล้วค่ะ วันนี้จะพาไปเที่ยวดูไบค่ะ หลังจากที่มีคนพยายามลากเราไปเที่ยวให้ได้ คือแบบว่าตอนนี้มีหนุ่มดูไบมาขอกิ๊กด้วย แต่เรายังอยากกินหมูอยู่เลยคิดดูก่อน เลยนั่งหาข้อมูล เผื่อว่าซักวันจะ(หลวมตัว)ไปเที่ยวกับเค้า แต่ไหนๆก็ไหนๆแล้ว ไปไม่ไปก็ช่าง หาข้อมูลแล้วนี่นา ก็เลยเอามาฝากให้ได้อ่านๆกันเป็นความรู้ เผื่อว่าจะใครได้ไปเที่ยว ใครไปมาแล้วก็เล่าให้ฟังด้วยนะคะ เราจะเริ่มกันด้วยนี่เลยค่ะ พื้นฐานความรู้นะคะ ประเทศ สาธารณรัฐอาหรับเอมิเรตส์(UAE) Middle East คนที่นี่พูดภาษาอาหรับเป็นส่วนใหญ่ แล้วก็ประชากรส่วนใหญ่ของประเทศนับถือศาสนาอิสลาม อากาศ กี่งร้อนกึ่งแห้งแล้ง สถานที่ท่องเที่ยวน่าสนใจ มีดังต่อไปนี้ค่ะ
โรงแรม 6 ดาว “Burj Al Arab”
Dubai malls ดูไบเป็นสวรรค์แห่งการช็อปปิ้งค่ะ เค้าว่ากันว่า สินค้าแบรนด์เนมที่นี่ถูกกว่าที่อื่น เพราะว่าไม่ต้องเสียภาษี แต่อันนี้ก็บอกไม่ได้เหมือนกันนะคะ ว่าจริงเท็จแค่ไหน เพราะว่ายังไม่เคยไปค่ะ On the Dubai side of the Creek the Wafi
BurJuman Centrei
Al Khaleej Centre
นอกจากนั้นยังมี Lamcy Plaza, Al Dhiyafa Centre, Karama Centre, Al Rais Shopping Mall, Dune Centre, Al Hana Centre แต่เอารูปมาให้ดูได้ไม่หมดนะคะ เพราะว่าเยอะมาก The plam
The Creek
เอาแค่นี้ก่อนแล้วกันนะคะ ถ้ามีเรื่องเพิ่มเติมจะเอามาลงให้ ก่อนอื่นต้องถามเจ้าของพื้นที่เค้าก่อนว่ามีอะไรน่าเที่ยวบ้าง ก็พี่แกดันพูดแต่ว่าก็ไปสิไปๆๆ จะได้รู้ว่ามีอะไรบ้าง เฮ้อ..ศศิจะไปยังไงละคะ กลัวท่านนายพลกะคุณนายหัวใจวาย เพราะคิดว่าจะได้ลูกเขยเป็นแขก ลืมบอกไปว่า จะถึงเมืองไทยวันที่ 12 พคนี้และนะคะ เพื่อนๆทั้งหลาย นิ่มใช้เบอร์เดิมโทรมาหากันได้ แต่ว่าไม่มีเบอร์ใครเลยนะ เพราะว่าซิมหาย ใครที่อยากให้โทรไปหาก็ทิ้งเบอร์ไว้ได้ในสเปซนะคะ ไม่งั้นก็เมล์มาบอกก็ได้ ถึงเมืองไทย ใครอยากเจอนัดมา ศศิจัดให้ 13 avril Announcement
แจ้งข่าวเฉยๆจ้า (Announcement) จะบอกเพื่อนๆว่า ไม่ได้หายไปไหนนะ แต่พอดีว่ายุ่งๆ งานเยอะ Just want to tell you guys that I’m so busy. ใกล้จะสอบแล้วด้วย ก็เลยไม่มีเวลาอัพสเปซ It’s almost final exam, so I don’t have time to update my space. จะเอาเวลาที่ไหนกัน ก็เล่นงานบานจนจะทับตายอยู่แล้ว How could I find free time? I’m almost buried in a bunch of paper, หนังสือก็กองเป็นตั้งเลย เฮ้อ.......... and also a big pile of textbook, hrrrr. แต่สัญญาจริงๆว่า หลังจากปฏิบัติภารกิจเรื่องสอบเส็ดแล้ว But I promise you guys that I’ll be back on duty as soon as the final exam is end. จะรีบเอาเรื่องดีๆมาให้อ่านกันอีก I’ll find some good thing for you guys to read. สัญญาจริงๆว่าจะอัพก่อนกลับเมืองไทยแน่ๆ I really promise to update my blog before I go back home. เพราะคาดว่ากลับเมื่องไทยคงดองกันอีกรอบ Coz, I won’t have time while I go back there. เพราะเจ๊คงเที่ยวกระจาย 555+ It’s tend to be hanging around than stay home คิดถึงบ้านจัง คิดถึงทุกๆคนเลย I miss home and miss you guys a lot. ------------------------------- วันนี้เอาเพลงเกาหลีมาฝากนะคะ Today, I’ll post Korean song, เป็นเพลงที่นิ่มชอบมากเลย which is my favorite one. ความหมายโดนมากๆ Nice meaning. แถมยัง ชอบseriesเรื่องนี้อีก And I also like its series. ใครเคยดู “สงครามแห่งความรัก” If you’ve ever seen “All About Eve” คงเคยได้ยินเพลงนี้ You might hear this song. ที่ชอบเรื่องนี้ไม่ใช่อะไร ชอบพระเอกล้วนๆ I like this series because the actor. ก็คนอะไรดูอบอุ่นซะขนาดนั้น He’s so charming and warmth. ถ้าเจอผู้ชายอย่างนี้ซักคน If I found a guys like that, คงไม่ต้องนั่งชอกช้ำระกำใจอยู่อย่างนี้หรอก I wouldn’t have to be in such a painful situation. คิดแล้วเส้า..............แต่ซักวันเราก็คงเจอคนดีนะคะ Oh!! So sad….But I’ll find a good one someday. (อย่าตกใจนะคะที่ต้องมีภาษาอังกฤษประกอบ มีคนบ่นมาว่าอ่านภาษาไทยไม่ออก เลยเขียนเอาใจเค้าซักหน่อย) .............................................. 3 versions (Korean, English, and Thai) You Can't Say( Korean) You can say You can dream gwaen cha nah yo ee jae neun eejuh buh ryuh yo You can dream .................................. You Can't Say(English) You can say all things must end ....................................................... You Can't Say(Thai)
เธอพูดได้ ว่าทุกอย่างต้องจบลง เธอยิ้มได้ ยังเสแสร้งได้ และเธอสามารถหันหลังกลับไป เดินจากกันไปอย่างง่ายดาย แต่เธอบอกไม่ได้ ว่าไม่ได้รักฉันอีกต่อไป
เธอฝันได้ ว่าจะเกิดอะไรขึ้น เธอสามารถร้องไห้ในสิ่งที่จะไม่ผ่านมาอีกแล้ว และเธอก็พูดได้มากมาย ว่าทำไมเธอต้องจากไป แต่เธอพูดไม่ได้ ว่าเธอไม่ได้รักฉันอีกต่อไป
เธอพูดได้ ว่าฉันถูกเธอผิด เธออาจจะคิดได้ ว่าเธออาจจะพบคนอื่น แต่ฉันไม่เชื่อว่าเธอจะไปได้ตลอดรอดฝั่ง เรารู้ว่าควรจะพูดอะไร แต่เธอก็ไม่อาจหาคำที่จะพูดออกมาได้
เธอพูดได้ ว่าทุกอย่างต้องจบลง เธอยิ้มได้ ยังเสแสร้งได้ และเธอสามารถหันหลังกลับไป และพูดได้ว่าเธอไปเพื่อสิ่งที่ดีกว่า แต่เธอบอกไม่ได้ ว่าไม่ได้รักกันอีกต่อไป
เธอพูดได้ ว่าทุกอย่างต้องจบลง เธอยิ้มได้ ยังเสแสร้งได้ และเธอสามารถหันหลังกลับไป และพูดได้ว่าเธอไปเพื่อสิ่งที่ดีกว่า แต่เธอบอกไม่ได้ ว่าไม่ได้รักกันอีกต่อไป ก่อนอื่นช่วยบอกได้ไหมว่า “เธอไม่รักกันอีกต่อไป”
|
|
|
